Skip navigation

Monthly Archives: Marzec 2013

Hen w lesie płonie ognisko
I słychać piosnkę szwadronu.
A echo po lesie wciąż niesie i niesie
Piosenkę nas ludzi bez domu.
Wesoło nam trzaska i błyska
Nam ludziom spalonym bez domu
My zawsze do boju ochoczo staniemy
Do boju nasz szwadron wciąż gotów
Co jutro nas czeka nie wiemy,
Może śmierć zajrzy nam w oczy.

My zawsze z radością do boju staniemy,
Do boju nasz szwadron wciąż kroczy.
A jeśli mnie kula uderzy
I dla mnie skończy się wojna
To duch mój koledzy za wami pobieży
Tak długo aż Polska będzie wolna

To słowa jednej z piosenek, którą śpiewali Polacy dla których ustanowiono, Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Bardzo duży udział w ustanowieniu tego święta miał ś.p. profesor Janusz Kurtyka.

Żołnierze Wyklęci to polscy partyzanci podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego walczący z sowieckim okupantem. Ja osobiście wolę posługiwać się terminem żołnierze drugiej konspiracji oraz powstanie antysowieckie. Ta data nawiązuje do wydarzenia z 1951 r ,1 marca wykonany został wyrok śmierci na kierownictwie IV Komendy Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”.

Żołnierze Wyklęci wywodzili się głównie ze struktur AK i NSZ; byli to ludzie, którzy nie pogodzili się z nową okupacją. Ich liczebność określają historycy na 180 000 – 200 000. Ich wrogiem byli Sowieci (62,63,64 dywizja Armii Czerwonej w sile ok 50 000) oraz rodzimi kolaboranci (UB,MO,KBW, LWP – 300 000).

Kiedy wybuchło Powstanie Antykomunistyczne ?  Symbolicznym dniem jest 21 sierpnia 1944 r. kiedy oddział hubalczyka Macieja Kalenkiewicza „Kotwicza” starł się z batalionem NKWD (ok 600 ludzi) pod Surkontami. Połowa 72 osobowego oddziału Kotwicza zginęła, resztę wziętą do niewoli zabijali czekiści.

indeks1

źródło: forum.polscypatrioci.pl

Najliczniejszą strukturą pośród Drugiej Konspiracji było Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” powstałe po rozwiązaniu Armii Krajowej. WiN przejął ludzi i struktury AK (obszary, okręgi – inspektoraty, itd.), zmieniając jednocześnie główne formy walki o niepodległość, z militarnych na cywilne (w tym propagandowe, wydając tytuły prasowe jak np. „Orzeł Biały” i wywiadowcze, na rzecz rządu RP na uchodźstwie). Pracami Zrzeszenia kierowały kolejne Zarządy Główne, na czele z prezesami: płk Janem Rzepeckim (I), płk Franciszkiem Niepokólczyckim (II), ppłk Wincentym Kwiecińskim (III) oraz ppłk Łukaszem Cieplińskim (IV). Kolejnym Zarządom i ich strukturom terenowym podlegały liczne oddziały zbrojne. Najwybitniejsi dowódcy to m. in. mjr Hieronim Dekutowski „Zapora”, ppor Edward Taraszkiewicz „Żelazny”, czy ppor Zdzisław Broński, „Uskok”. Zrzeszenie WiN najsilniejsze było na wschodzie Polski (Lubelszczyzna, Rzeszowszczyzna), pasie centralnym i Małopolsce.

Kolejną, ogólnopolską organizacją zbrojną było Narodowe Zjednoczenie Wojskowe, w którym znalazło się ok. 40 tys. dowódców i żołnierzy, operujących głównie w pasie wschodnim Polski i na Mazowszu. NZW politycznie podlegało Zarządowi Głównemu Stronnictwa Narodowego, a kierowane było m. in. przez płk Tadeusza Danilewicza, „Kubę”. Oddziałami terenowymi kierowali m. in. mjr Mieczysław Grygorcewicz „Ostrowski”, st. sierżant Mieczysław Dziemieszkiewicz „Rój”. Najmniejszą ogólnopolska organizacją wojskową i polityczną była Organizacja Polska kierowana przez prof. Bolesława Sobocińskiego i dr. Kazimierza Gluzińskiego, której podlegały Narodowe Siły Zbrojne. Do 1947 r. liczyły 10 000 żołnierzy. Ostatnimi Komendantami Głównymi NSZ byli zaś: gen. Zygmunt Broniewski „Bogucki”, a następnie płk Stanisław Kasznica. Najliczniejszym oddziałem było śląskie zgrupowanie kpt. Henryka Flamego „Bartka”.

Obok ogólnopolskich zgrupowań do grona żołnierzy wyklętych należy zaliczyć lokalne oddziały zbrojne. Na Podhalu na czele oddziału liczącego 700 żołnierzy, Józef Kuraś „Ogień” walczył o Polskę wolną od komunistów. Mjr Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka” dowódca V Brygady Wileńskiej AK walczył na terenie Białostocczyzny, a następnie Pomorza. Mjr Stanisław Sojczyński „Warszyc”, stworzył liczące około 4 000 żołnierzy Konspiracyjne Wojsko Polskie (KWP), operujące na obszarze centralnej Polski (od Łodzi przez Radomsko, Częstochowę aż nawet po Górny Śląsk).

Ponad 20 tys. „Żołnierzy Wyklętych” zginęło po wojnie z bronią w ręku, kolejnych tysiące trafiło do więzień komunistycznych, gdzie także czekała ich śmierć . Wykonano ok. 4500 kar śmierci, spośród ponad 8 tys. orzeczonych. Kolejne setki tysięcy przeciwników reżymu trafiło do więzień i obozów pracy, z wieloletnimi wyrokami. Żołnierze, kapłani i działacze polityczni trafiali na Mokotów, do Wronek i Rawicza; najmłodsi zaś – harcerze i uczniowie – do SP bądź obozu w Jaworznie (chłopcy) i Bojanowie (dziewczęta).

Kim byli członkowie Powstania Antysowieckiego ?  W ogromnej większości to synowie chłopów, rzemieślników i urzędników, przedstawicieli wolnych zawodów. To z reguły mieszkańcy prowincji – małych powiatowych miasteczek, wsi. To pokolenie wychowane i ukształtowane w wolnej Polsce lat międzywojennych – młodzi nauczyciele, urzędnicy, leśnicy, oficerowie i podoficerowie rezerwy, rzadziej oficerowie zawodowi, często ochotnicy – świeżo upieczeni maturzyści lub gimnazjaliści. To przedstawiciele wszystkich ruchów politycznych w Polsce, od PPS do SN.

Powstańcy nie zostali rozgromieni w polu. Okrutne i skuteczne ciosy zadała kłamliwa amnestia z 22 lipca 1947 r. oraz zdrada m. in. w przypadku majora Dekutowskiego i majora Sojczyńskiego. Kiedy nastąpił kres tego powstania ?? Trwają spory wśród historyków gdyż jest to zjawisko jeszcze słabo zbadane. Proponuje się 23 sierpnia 1954 r.  bądź 4 marca 1957. Trzeba jednak pamiętać , że ostatni partyzant Józef Franczak „Lalek” walczył do 21 października 1963, do dnia swojej śmierci.

images1

żródło:students.pl

Komuniści popełnili na tych dzielnych ludziach trzykrotne zbrodnie –  zabijając ich, odmawiając znanego miejsca pochówku oraz odbierając dobre imię i pamięć. Uważam, że jesteśmy w stanie zlikwidować tę trzecią zbrodnię. Pamiętajmy o nich i piszmy o tych znanych jak też o tych, którzy jeszcze nie zostali wymienieni w publikacjach dotyczących żołnierzy drugiej konspiracji. Każdy bohater zasługuje na pamięć , a przestrzeń Internetu jest dobrym miejscem aby rozsławiać patriotów.

Ja publikuje listę tych najbardziej znanych :

Stanisław Sojczyński „Warszyc”  zginął 19 lutego 1947     nie ma swojego grobu

Hieronim Dekutowski „Zapora”  zginął 7 lipca 1949     nie ma swojego grobu

Edward Taraszkiewicz „Żelazny”  zginął 6 października 1951     nie ma swojego grobu

Lucjan Minkiewicz „Wiktor”  zginął 8 lutego 1951     nie ma swojego grobu

Marian Pluciński „Mścisław”  zginął 28 czerwca 1946     nie ma swojego grobu

Eugeniusz Tymiński „Ryś”  zginął 30 maja 1951     nie ma swojego grobu

Mieczysław Dziemieszkiewcz „Rój”  zginął 13 kwietnia 1951     nie ma swojego grobu

Stanisław Łanecki „Przelotny”  zginął 25 listopada 1946     nie ma swojego grobu

Zdzisław Broński „Uskok”  zginął 21 maja 1949     nie ma swojego grobu

Henryk Wieliczko „Lufa”  zginął 13 marca1949     nie ma swojego grobu

Kazimierz Wyrozębski „Sokolik”  zginął 5 lipca 1948     nie ma swojego grobu

Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka”  zginął 8 lutego 1951     nie ma swojego grobu

Władysław Łukasiuk „Młot”  zginął 27 czerwca 1949     nie ma swojego grobu

Józef Kuraś „Ogień”  zginął 22 lutego 1947     nie ma swojego grobu

Anatol Radziwonik „”Olech”  zginął 12 maja 1049     nie ma swojego grobu

Marian Biernaciak „Orlik”  zginął 24 czerwca 1946

Józef Franczak „Lalek”  zginął 21 października 1963     nie ma swojego grobu

Henryk Flame „Grot”  zginął 1 grudnia 1947

Franciszek Olszówka „Otto”  zginął 8 lutego 1946

Danuta Siedzikówna „Inka”  zginęła 28 sierpnia 1946     nie ma swojego grobu

Czesław Zajączkowski „Ragner”   zginął 3 grudnia 1944     nie ma swojego grobu

Cześć ich pamięci

Reklamy